Ramazan geldi hoşgeldi.Ama iki yıldır bana uğrayamıyor sanki.Geçen yıl okul kayıtları başka memleket heyecanı derken ramazanıda beraberinde getirdi.Bütün Ramazanı Muğla'da 50 derece sıcağın altında oruç tutmakla geçirdim,şikayetim yok ama ramazan gelmemiş sanki oralara hiç bir heyecanı tadı yoktu.Ramazan sanki bir tek İstanbula geliyordu benim için.Televizyonda yapılan programlarla giderdim İstanbul özlemimi.Yurt dışında yaşayanları bir kez daha anlamamakla beraber anladım diyebilirim.:) Nasıl bir özlem sarıyor insanı izledikçe anlatamam.Biraz da aile ortamından uzak kalmanın etkisi de oldu galiba.Ailece birlikte oturulup ya da gelen misafirlerle oruç açmanın keyfi tartışılamaz.Velhasıl bu yıl  yine yolculuk göründü bana.İçimde ucundanda olsa ramazanı İstanbul'da yakalamanın heyecanı vardı. Her yıl yaptığımız gibi Sultanahmet'te oruç açma geleneğimizi bozmadık (geçen yıl hariç :(  ) ve gitmeden bir kez daha görüşmek için bozulmayan arkadaş grubumuzla Sultanahmet'te buluştuk.Tv programları,iftar çadırları,osmanlı kıyafetleriyle fotoğraf çektirenleri,çimenlerde iftar açmak için oturan aileleriyle ve bize eşlik etmenin keyfini duyan turistleri,bozulmayan geleneğiyle Sultanahmet köftecisinin önünde oluşan uzuuunn sırasıyla,nargile ve çay kafeleriyle,Türk sanat müziği konserleri,sema gösterileri ve çocuklar için hazırlanan gösterileriyle  Sultanahmet bütün haşmetiyle yine karşıladı bizi.Biraz meydanda dolaşıp bu yılda ne değişiklik yapmışlar ya da ne yiyebiliriz düşünceleriyle gezindikten sonra (ki her gidişimde turistmişim gibi gezinmeme bir türlü anlam veremem lakin her seferinde de farklı bi şey keşfediyorsunuz deneyin derim:) ) patlayan top ve minarelerden yükselen ezan seslerinin ardından oruçlar açıldı.

 

 

Sultanahmette kılınan namazların ardından Gülhane Parkı'na  doğru ilerledik.Geçerkende çocukluk anılarımızı tazeledik diyebiliriz meğer hepimizin bir hikayesi varmış bu parkla ilgili.Greve girmeden  ve şu anki halinden önce  hayvanat bahçesinin bulunduğu,sanatçıların konser verdiği,ailelerin piknik yaptığı,pamuk helvası ,elma şekeri satanları ve uzun tahta bacaklı palyonçaları ile ayrıca fermanlara,sultanlara,haremdeki kızlara,ilk alfabenin açıklanmasına tanıklık yapmış bir yer şimdilerde ise sadece Topkapı Sarayından görülen yeşil ağaçlarıyla ve çiçekleriyle bilinen sevgililerin gezdiği bir mekan olarak yer alıyor akıllarımızda.Ayasofya meydanında verdiği konserinde dile getiriyordu Haluk Levent "Umarım Gülhane'de de konserler vereceğimiz günler gelir " diye umarım gelir: ) 

 

Uzun bir yürüyüşün ardından Sarayburnuna bakan kısma yaklaştığınız vakit bir tabela görürsünüz" Setüstü Çay Bahçesi" diye.Direk okların gösterdiği yöne yönelin derim,biraz yokuş çıktıktan sonra tahta masaları,uzun ağaç gölgeleri ve denize bakan yüzüyle,boğaz köprüsü,kızkulesi ve hisarlarıyla nefis bir İstanbul manzarasına tanık edecek sizi. Hem gece hem gündüz hem de sonbahar mevsiminde gitmiş biri olarak her mevsimde farklı bi duyguyla karşılanacağınızı söyleyebilirim.Hoş arkadaş sohbetlerinizi bakır çaydanlıkta gelen çaylarınız eşliğinde yudumlamayıda ihmal etmeyin derim çay tiryakisi biri olarak : )Fotoğraf makinemiz yanımızda olmadığı için  sizi o manzaranın güzelliğinden mahrum etmiş olacağım ama siz en iyisi gidin ve keyfinizce izleyin bu güzelliği derim.

 

Muhabbetiniz bol keyf-i İstanbul'unuz daim olsun..

 

 

Not: Fotoğraf için   http://evdekigazeteci.blogspot.com  a teşekkürler..: )

Çay bahçesinden bir görüntü.